Ook als je al vroeg in je geneeskundestudie een duidelijke ambitie hebt, is een AIOS-plek niet vanzelfsprekend. Daar kan Lucas uit Antwerpen over meepraten. Hij greep in België nét naast een opleidingsplek voor orthopedie. Toch bleef hij vastberaden en in Duitsland vond hij de ruimte en duidelijkheid die hij in België miste. “Het lijkt een enorme stap, zo’n nieuw land en een nieuwe taal. Maar zodra je ziet hoe het proces werkt, merk je dat het echt haalbaar is. Zeker met goede begeleiding.” Bewondering voor de kniespecialist
Lucas’ richting binnen de geneeskunde was al snel duidelijk: orthopedie. Als jonge, fanatieke voetballer bracht hij talloze uren door op consultatie bij de kniespecialist. Wat begon als frustratie om blessures, groeide uit tot bewondering voor het vak: “Die combinatie van bewegen, mensen helpen en direct impact zien, dat trok me vanaf het begin al.” Orthopedie voelde voor Lucas dan ook bijna vanzelfsprekend.
“Bevestiging dat ik écht orthopedisch chirurg wil worden”
Maar Lucas grijpt nét naast een opleidingsplek. Zijn motivatie blijft onverminderd groot en hij kiest ervoor om als ‘vrije assistent’ (ANIOS) te starten in AZ Monica. Een leerzaam jaar, maar ook een periode waarin zijn verlangen om écht met de specialisatie orthopedie te beginnen alleen maar groeit. “Dat jaar bevestigde voor mij dat ik écht orthopedisch chirurg wil worden,” vertelt hij. “Ik werkte in een sterk orthopedisch centrum en voelde: dit is het. Maar de weg naar een opleidingsplek bleef onzeker.”
Intussen neemt de druk op opleidingsplaatsen in België verder toe: minder plekken, strengere selectie en grote onzekerheid voor jonge artsen. Lucas komt tot het inzicht dat hij moet nadenken over alternatieven.
Door verhalen van collega-artsen hoort Lucas dat steeds meer Vlaamse en Nederlandse artsen naar Duitsland trekken om hun specialisatie te volgen. Dat zet hem aan het denken.
“Dit zijn jonge artsen zoals ik, en zij laten zien dat het echt kan”
Lucas verdiept zich verder in Duitsland, leest ervaringen online en komt zo bij BKV terecht. “Ik vond een review, een artikel… En toen dacht ik: laat ik eens contact opnemen.” Ook volgt hij het webinar van BKV over opleidingsmogelijkheden in Duitsland. “Je krijgt een overzicht van hoe het Duitse opleidingssysteem werkt, wat je moet regelen en wat je realistisch kunt verwachten. Het was helder, eerlijk en heel concreet. Dat maakte het voor mij ineens een stuk tastbaarder.”
Voor Lucas was vooral waardevol dat er artsen aan het woord waren die de stap al hadden gezet. “Hun verhalen hielpen me om door de onzekerheden heen te kijken. Je ziet: dit zijn geen uitzonderingen, dit zijn jonge artsen zoals ik, en zij laten zien dat het echt kan.”
Wat daarop volgt, omschrijft hij als “een verrassend helder traject”. Al snel valt hem op hoe duidelijk de opbouw is en hoe persoonlijk de begeleiding verloopt. “Dat geeft veel rust.”
Vanaf het eerste gesprek krijgt hij inzicht in:
• hoe de Duitse Anerkennung en Approbation werken;
• hoe het taaltraject is opgebouwd;
• welke ziekenhuizen passen bij zijn ambities.
“Het beeld dat ik van Duitsland had, klopte helemaal niet”
Na het webinar zet hij samen met BKV de eerste stappen in de benodigde administratie en registratie. Daarnaast bezoekt hij, samen met tientallen Nederlandse en Vlaamse artsen, een ziekenhuis in Noordrijn-Westfalen tijdens de Open Dag van BKV. Hier spreekt hij AIOS en opleiders en ervaart hij de sfeer in de praktijk.
“De artsen die we spraken waren zó enthousiast. Ze vertelden eerlijk over de opleiding, het werktempo en de cultuur. Het was inspirerend om te zien hoe zij daar met plezier werken en leren.”
Tijdens die dag vallen vooral deze punten op:
1. Een sterke werk-privébalans
Rusttijden worden streng bewaakt. Overwerken is uitzondering, geen norm.
2. Sneller kunnen starten met de opleiding
Geen jarenlange wachttijden of telkens nieuwe selectierondes; met je taalexamen kun je vlot instromen.
3. Een aantrekkelijk salaris
Arts-assistenten verdienen substantieel meer dan in België.
4. Een collegiale, toegankelijke werkcultuur
Hiërarchie is er, maar veel minder afstandelijk dan Lucas had verwacht.
“Het beeld dat ik van Duitsland had, klopte helemaal niet. Het was juist warm, collegiaal en goed georganiseerd.”
De grootste uitdaging blijkt uiteindelijk de Duitse administratie
Stap voor stap vordert de procedure. Lucas rondt zijn B2 Duits af, werkt toe naar C1 medisch Duits en ontdekt dat de taalbarrière minder groot is dan veel artsen denken. “De taalexamens zijn gericht op medisch functioneren, en met gerichte begeleiding kun je vaak binnen zes maanden slagen. Het traject is goed te combineren met werk.”
Met begeleiding, structuur en een helder stappenplan blijkt het proces goed te overzien: “Het lijkt een enorme stap, zo’n nieuw land en een nieuwe taal. Maar zodra je ziet hoe het proces werkt, merk je dat het echt haalbaar is. Zeker met goede begeleiding.”
Ook dient hij zijn volledige Approbationsaanvraag in. De grootste uitdaging blijkt uiteindelijk de Duitse administratie. “Alles duurt lang. Je stuurt documenten op en hoort soms pas twee maanden later iets. Daar moet je niet zenuwachtig van worden.” Gelukkig kan hij in die periode met al zijn vragen bij BKV terecht, wat de onzekerheid aanzienlijk vermindert en het traject overzichtelijk houdt.
Een sociaal leven in België behouden
Met hulp van BKV verkent Lucas verschillende ziekenhuizen aan de grens in Duitsland, zodat hij in de weekenden eenvoudig naar België kan terugkeren. “Ik wil me volledig richten op mijn opleiding, maar mijn leven in België blijft belangrijk. Die balans kon ik hier perfect maken.”
Zijn keuze voor Duitsland voelt als een logische stap én als een investering in zijn toekomst. Hij ziet zichzelf later zeker terugkeren naar België, zoals veel Vlaamse artsen die hun eerste opleidingsjaren in Duitsland doorbrengen, maar juist die beginfase in Duitsland beschouwt hij als een enorme meerwaarde.
Hij kan meteen aan de slag binnen zijn droomdiscipline, doet zowel klinische als operatieve ervaring op binnen een groot team, verdient voldoende om zijn carrière in rust op te bouwen en houdt zijn reistijd beperkt door een ziekenhuis dicht bij de grens te kiezen.
“Die stap naar Duitsland lijkt groot, maar eigenlijk is hij kleiner dan van Antwerpen naar de kust worden gestuurd. Het is maar een label.”
De rol van BKV: een partner in elke stap
Lucas kijkt positief terug op de samenwerking met BKV. Vanaf zijn eerste oriëntatie tot het indienen van zijn Approbation voelde hij zich gesteund. Hij kreeg uitleg over elk document en elke procedure, zijn volledige Approbationsaanvraag werd gecontroleerd, hij werd voorbereid op het Fachsprachprüfung-examen en hij kon samen met BKV passende opleidingsziekenhuizen verkennen. Daarnaast was er altijd ruimte om te sparren over keuzes, twijfels en vervolgstappen.
“Documenten, taalexamens, procedures... Als ik een vraag heb, kan ik altijd bij BKV terecht. Dat geeft rust.”
“Duitsland opent deuren die in België of Nederland misschien gesloten blijven”
Twijfel je nog over Duitsland? Lucas heeft een duidelijke boodschap: “Laat je niet afschrikken. De stap is veel kleiner dan hij lijkt. Je leert de taal, je krijgt een plek, je doet ervaring op en je opent deuren die in België of Nederland misschien gesloten blijven. Als je écht orthopedie of een ander specialisme wilt, is Duitsland een fantastische kans.”
Wil jij, net als Lucas, onderzoeken of Duitsland bij jouw ambities past?
Dan is het webinar, de Open Dag Duitsland of een vrijblijvend loopbaangesprek met BKV een perfecte eerste stap.