Werken op Bonaire is wel net even iets anders dan werken in Nederland…

Gepubliceerd op: 10 augustus 2020

Na mijn eerste baan op de Intensive Care "in Den Haag was het tijd voor wat anders. Een nieuwe ervaring opdoen op een tropisch eiland leek mij niet verkeerd! Via BKV kreeg ik in 2015 de mogelijkheid om voor zes maanden op Bonaire te werken als poortarts! Werken op Bonaire is wel net even anders dan in Nederland…”

Het ziekenhuis “Fundashon Mariadal”

“Toen ik begon bij Fundashon Mariadal telde het ziekenhuis 26 bedden. Daarnaast was er een special care met zes bedden. Hier werden patiënten opgenomen die meer zorg nodig hadden en hier werd ook beademd. Echter, omdat er hier niet alles mogelijk is op medisch gebied, werden beademde patiënten en complexe patiënten laagdrempelig overgevlogen naar andere centra met meerdere mogelijkheden. De special care diende ook als verkoever kamer voor geopereerde patiënten. Op de eerste hulp waren er twee brancards voor traumaopvang en een apart bed voor kleine medische zaken. Verder hadden we een operatiekamer, röntgenafdeling, laboratorium en een dialyse afdeling!”

Werkzaamheden

“Mijn werkzaamheden als poortarts bestonden uit het bezetten van de afdeling en de eerste hulp. Samen met vijf collega’s zorgden wij ervoor dat er altijd een arts aanwezig was in het ziekenhuis. Dag en nacht werden de patiënten op de afdeling en de eerste hulp besproken met de betreffende specialist. Het contact met de specialisten was heel laagdrempelig. De meeste specialisten komen voor drie maanden naar het eiland om te werken( vaak via de VU of het AMC). De diensten op de eerste hulp waren ontzettend wisselend. In de nacht en avond zaten we vaak met één poortarts, één ambulancechauffeur en één of twee verpleegkundigen. De drukte en de pathologie waarmee patiënten zich presenteren waren heel uiteenlopend.

Zo kon het zijn dat je de hele nacht geen patiënt zag terwijl je een andere nacht vier patiënten over moest plaatsen naar Colombia! Overdag was het vaak drukker op de eerste hulp. Behalve (veel) hoge bloeddrukken en hoge suikers presenteerden patiënten zich ook echt met zeer spoedeisende zaken (denk aan CVA, allergische reacties, steekwonden, LE, forse brandwonden et cetera). Zaken waarbij je snel moest handelen en je tevens moest afvragen of de patiënt op Bonaire met onze faciliteiten geholpen kon worden of niet. Ook moest er worden nagedacht over eventuele verslechtering van de situatie en of de patiënt dan nog geholpen kon worden op Bonaire of dat hij preventief overgeplaatst moest worden.

Naar mijn mening is er bij het Fundashon Mariadal een drukke eerste hulp met flink wat echt zieke mensen. Iets wat ik niet had verwacht op een eiland waar 16.000 mensen wonen! In een zeer korte tijd, heb ik enorm veel verschillende mensen voorbij zien komen.”



Verschillen met Nederland

“De verschillen met werken op Bonaire en in Nederland zijn groot! Zo was er op Bonaire nog geen elektronisch patiëntendossier en gebeurde alles met de hand. Ook de labuitslagen kwamen op een A4’tje binnen. ’s Avonds en ‘s nachts was er geen laborant of röntgenmedewerker in huis. Voor een foto of lab betekende dat, dat je iemand in huis moest bellen. Vaak lieten we mensen met niet acute zaken de volgende dag terugkomen voor verder onderzoek. We hadden destijds niet de mogelijkheid tot scannen. Patiënten gingen voor een CT-scan naar Curaçao of Aruba wat een hoop administratie met zich meebracht! Alles ging op Bonaire iets langzamer dan in Nederland. Vooral in het begin moest ik daar behoorlijk aan wennen. Het ziekenhuis was nog heel erg in ontwikkeling. Er waren grote plannen voor uitbreiding en nieuwe technologie. Ook werd er hard gewerkt aan bijscholing en vooruitgang. Zo waren alle eerste hulp verpleegkundigen op cursus geweest en werd er hard gebouwd aan een ruimte voor een CT-scan. Het was leuk om te zien dat er hard gewerkt werd en na enkele maanden hier werken zie ik langzaam dingen veranderen! Dat was mooi om te zien en ook patiënten lieten hun waardering blijken.”


Het leven op Bonaire

“Wonen op Bonaire bevalt mij zeer goed! Het klimaat en de rust die het uitstraalt hebben op mij een positieve invloed. Het is een rustig eiland met weinig uitgaansgelegenheden, maar dat betekent niet dat er niets te doen is. Avonden TV kijken op de bank zijn er niet bij! Denk aan een filmavond, salsa dansen, karaoke… Het eiland is prachtig en de mensen zijn heel erg lief! Bonairianen staan open voor contact en zijn erg behulpzaam. Zelf vind ik watersporten erg leuk dus ik waan mij in het paradijs! Ik heb mijn duikbrevet gehaald, doe aan windsurfen, snorkelen en zeilen. Al met al bevalt het leven mij ontzettend goed op Bonaire! Het was een sprong om het thuisfront te verlaten, maar misschien wel de beste beslissing van 2011!”

Wilt u meer informatie dan kunt u contact opnemen met Linda Korevaar. Zij woont zelf ook op Bonaire. Linda is te bereiken via + 599 – 700 75 83.