Na haar studie geneeskunde leek het pad voor Maud (25) heel logisch: werken in het ziekenhuis en zich verder specialiseren. Toch voelde ze dat dit niet de juiste plek voor haar was. De keuze om een andere richting in te slaan ging gepaard met onzekerheid, vooroordelen en de vraag wat anderen ervan zouden denken.
Toch koos Maud uiteindelijk voor wat voor haar goed voelde, in plaats van wat er van haar verwacht werd. Hoe durfde ze die stap te zetten?
Tijdens haar studie geneeskunde dacht Maud lange tijd dat ze medisch specialist in het ziekenhuis wilde worden. Maar tijdens haar coschappen begon dat beeld langzaam te veranderen. Waar het ziekenhuis eerst vanzelfsprekend voelde, merkte ze in de praktijk dat de werkomstandigheden en manier van werken minder goed bij haar pasten.
Na haar afstuderen startte ze op de spoedeisende hulp. Inhoudelijk vond ze het interessant en leerzaam, maar het gevoel klopte niet. De werkdruk lag hoog, de contacten met patiënten waren kort en er was relatief weinig ruimte voor verdieping. Ze merkte dat ze patiënten regelmatig moest afkappen in hun verhaal, iets wat niet bij haar paste. Dat gevoel liet haar niet meer los. Het werk kostte haar steeds meer energie.
“Ik ging niet met meer energie naar huis dan dat ik begon. Sterker nog: ik was vaak helemaal leeg.”
Wat het extra lastig maakte, was dat Maud haar twijfels niet direct durfde te delen. Binnen de medische wereld is het ziekenhuis vaak de norm, en daarvan afwijken voelt niet als een vanzelfsprekende keuze.
“Ik vond het best moeilijk om hardop te zeggen dat dit het misschien niet was.”
Daarnaast werd ze zich bewust van de vooroordelen over werken buiten het ziekenhuis, bijvoorbeeld dat het minder ambitieus of minder uitdagend zou zijn. Toch besloot ze haar eigen gevoel te volgen.
Toen ze haar twijfels uiteindelijk deelde met haar omgeving, viel de reactie haar mee. Familie en vrienden stimuleerden haar juist om te kiezen voor wat haar gelukkig maakt. Dat gaf haar het vertrouwen om verder te kijken.
Maud besloot bewust een stap terug te doen.
“Ik ben echt even uit de situatie gestapt om na te denken: waar krijg ik energie van? Wat vind ik belangrijk in mijn werk?”
Ze kwam tot een aantal duidelijke inzichten. Ze wil de diepte in met mensen, niet snel schakelen maar echt de tijd nemen om iemand te begrijpen. Daarnaast merkte ze dat balans voor haar steeds belangrijker werd. Naast haar werk is ze actief bij een volleybalvereniging en hecht ze veel waarde aan tijd met vrienden en familie.
Tijdens haar zoektocht ging ze zich breder oriënteren en kwam ze online bij BKV terecht. De mogelijkheid om vrijblijvend een oriënterend gesprek aan te vragen sprak haar aan: een laagdrempelige manier om te onderzoeken wat bij haar past.
Via BKV kwam Maud in contact met consultant Healthcare Esmée. Dat gesprek bleek een belangrijke stap in haar zoektocht.
“In het eerste gesprek kreeg ik echt de ruimte om mijn verhaal te doen en werd er goed geluisterd.”
Samen brachten ze in kaart wat haar drijft en welke richtingen daarbij aansluiten. Vanuit die basis kwamen verschillende opties naar voren, waaronder de verzekeringsgeneeskunde. Esmée gaf haar een duidelijk beeld van het werk en hoe een werkweek eruitziet.
Daarnaast regelde BKV een gesprek met iemand uit het werkveld en een meeloopdag. Dat gaf Maud de kans om het werk echt te ervaren.
Hoewel haar enthousiasme groeide, bleef er ook nog twijfel. Ze keek nog naar vacatures in het ziekenhuis en vroeg zich af of ze het niet toch nog een kans moest geven. Ook reacties uit haar omgeving speelden hierin mee.
“Een vriend zei: als je nu buiten het ziekenhuis gaat werken, ga je misschien nooit meer terug.”
Toch koos ze uiteindelijk bewust voor zichzelf. Ze besloot niet te kiezen voor wat verwacht werd, maar voor wat goed voelde.
Een meeloopdag in de verzekeringsgeneeskunde gaf uiteindelijk de doorslag. De sfeer ontzettend fijn: open, rustiger en met veel korte lijntjes met de andere collega’s.
Wat haar vooral aansprak, waren de gesprekken. Ze kon echt de tijd nemen voor mensen en de diepte ingaan; niet alleen de klacht, maar het hele verhaal erachter. Ook de brede medische kant trok haar aan: ze komt in aanraking met veel verschillende ziektebeelden en behandelingen én met een diverse groep cliënten, van jong tot oud en van man tot vrouw.
Op dat moment wist ze het zeker: “Dit past bij mij.”
Inmiddels werkt Maud als ANIOS binnen de verzekeringsgeneeskunde. Haar werkdag ziet er anders uit dan in het ziekenhuis. Ze bereidt gesprekken zorgvuldig voor, heeft de tijd voor cliënten en werkt haar bevindingen uitgebreid uit.
Wat haar vooral opvalt, is de combinatie van rust, inhoud en ontwikkeling.
“Er is echt ruimte om te leren en je krijgt goede begeleiding. Die combinatie maakt het voor mij passend.”
Ook de werksfeer speelt een grote rol.
“Het voelt als een warm bad. Collega’s zijn betrokken en er is oprechte interesse in elkaar.”
Door haar ervaring in de verzekeringsgeneeskunde is Mauds kijk op het vak veranderd. Waar ze eerst dacht dat arts zijn vooral betekent dat je in het ziekenhuis werkt, ziet ze nu hoeveel verschillende mogelijkheden er zijn binnen de geneeskunde.
Haar belangrijkste inzicht is helder: “Je moet doen waar jij energie van krijgt. Je moet nog zo lang werken, dan moet het wel iets zijn wat echt bij je past.”
Terugkijkend is Maud dankbaar voor de begeleiding vanuit BKV. “Esmée bleef tijdens het hele proces betrokken. Ze checkte regelmatig hoe het met me ging en of ze nog iets voor me kon betekenen. Dat gaf mij veel vertrouwen.”
Dankzij die begeleiding vond ze een richting waarin ze zich goed voelt en verder kan groeien.
Een nieuwe locatie in Rotterdam, complexe diagnostiek en ruimte voor onderzoek en samenwerking. Vier collega's van Korsakov Expertisecentrum Slingedael vertellen over de bijzondere zorg voor mensen (vermoedelijk) het sydroom van met Korsakov en de veelzijdige rol van de specialist ouderengeneeskunde.
Careaz is een compacte ouderenzorgorganisatie, waar de rol van specialist ouderengeneeskunde nét even anders is georganiseerd.
Welke mogelijkheden heb je als Belgische arts als je over de grens kijkt? Belgische artsen die de stap al maakten, vertellen over hun ervaringen in Duitsland en Nieuw-Zeeland en laten zien wat internationaal werken kan bieden.
