Starten als arts én starten in een nieuw land
Zijn eerste baan als arts combineren met verhuizen naar een ander land maakte de start best pittig, maar ook bijzonder leerzaam. Het werk ervaart hij als inhoudelijk uitdagend en inspirerend. “Het is superinteressant en prikkelend. Er komt veel op je af, maar dat motiveert mij ook enorm.”
Wat voor hem opvalt, is de begeleiding op de werkvloer. Er is ruimte om vragen te stellen, fouten te maken en te bespreken hoe het gaat. “De deur staat eigenlijk altijd open. Er wordt tijd gemaakt om even te checken hoe het met mij gaat.” Die toegankelijkheid en gelijkwaardigheid binnen het team maken dat hij zich snel op zijn plek voelt.
Maar niet alleen in de samenwerking merkt hij verschillen tussen Nederland en België. Ook in de kleine, alledaagse dingen vallen cultuurverschillen op. “Op het werk lachen we vaak om onze net verschillende vocabulaire. Drie van mijn favoriete uitspraken zijn inmiddels ‘ergens (niet) voor je zweetvoeten zijn’, ‘ouwe-jongens-krentenbrood’ en ‘rupsje-nooit-genoeg’.”
Ook in de communicatie merkt hij duidelijke verschillen, met name in de Brabantse manier van samenwerken. “Zowel richting cliënten als onder collega’s is de communicatie heel open. Je weet snel wat iemand denkt of hoe iemand een situatie ervaart. Wat mij betreft creëert dat een vruchtbare basis om samen tot een constructieve oplossing te komen.”